Amerika’da bir üniversitede, profesör derse şöyle başlamış :
” Düşünün ki bugün dünyanın son günü. Yarın bu saatte her şey bitecek.  Kurtuluş şansınız yok. Bugün ne yapardınız? ”
Tüm öğrencilerden birçok değişik cevap gelmiş :
- İbadet eder, Tanrıdan günahlarımı affetmesini dilerdim.
- Tüm sevdiklerimle vedalaşırdım.
- Ailemle zaman geçirirdim.
- Anneme veya babama giderdim.
- Arkadaşlarımla yarım saat eski günlerdeki gibi basket oynardım.
- Barbekü partisi yapardım.
- Tüm sevdiğim yemekleri son bir defa yerdim.
- Yatar uyurdum.
- Ormanda son defa dolaşırdım.
- Güneşin doğuşunu ve batışını son defa seyrederdim.
- Akşam yıldızları seyrederdim.
- En sevdiğim yemeği hazırlar, tüm sevdiklerimi akşam yemeğe davet ederdim.
- Piknik yapardım.
- Hayatta en çok gitmek istediğim yere gider, orada ölümü beklerdim.
- Jet uçağına binerdim.
- Üzdüklerimi arar, özür diler, beni affetmelerini isterdim. vb.

Hoca bütün hepsini tahtaya yazmış. Sonra gülerek sınıfa dönmüş ve demiş ki :
” – Bunları yapmak için dünyanın son günü olması şart mı?.. “